15 กุมภาพันธ์ 2559 @ ไปประชุมคนพิการที่ รพสต.บ้านทุ่งยาว อ.วังทรายพูน จ.พิจิตร เพื่อให้คนพิการทราบสิทธิ์ ตาม พรบ.ส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิต

สวัสดีครับทุกท่าน สำหรับวันนี้ ช่วงบ่ายหลังจากเสร็จจาการประชุมกับคนพิการพื้นที่ ต.เขาเจ็ดลูก อ.ทับคล้อ จ.พิจิตร ก็รีบเดินทางมาที่ รพสต.บ้านทุ่งยาว อ.วังทรายพูน จ.พิจิตร ซึ่งจะมีชาวบ้านจาก อ.เนินมะปราง จ.พิษณุโลก มาร่วมด้วย เมื่อผมไปถึง ตื่นเต้นเพราะมีชาวบ้านมารอเยอะมาก กว่า 60 คน กว่าครึ่งเป็นผู้สูงอายุ แกนนำชาวบ้านคือ คุณปรีชา และคุณสำรวย และมีเจ้าหน้าที่ของ อบต. เข้ามาร่วมรับฟัง และเป็นผู้ประสานงาน คอยชี้แจงว่า ได้ดำเนินการเรื่องสิทธิ์คนพิการอย่างไรบ้าง

ตลอดทั้ง 2 ชุมชน สิ่งที่ผมพูดเพื่อสื่อสารง่ายๆ คือ ในอดีตเมื่อครอบครัวไหนมีคนพิการ คนพิการจะเป็นภาระ แต่ในปัจจุบัน "ครอบครัวไหนมีคนพิการเหมือนมีธนาคารในบ้าน" เพราะคนพิการมีสิทธิ์มากมาย ทั้งสิทธิ์เพื่อการดำรงชีพ และสิทธิ์ในการเข้าถึงแหล่งเงินทุนในการประกอบอาชีพ ซึ่งมีหลายช่องทาง ดูชาวบ้านให้ความสนใจอย่างมาก ตอนนั้นเย็นมากแล้ว ผมจึงมีเวลาเพียง 1 ชม. พูดถึงสิทธิ์คนพิการคร่าวๆ และแจกเอกสารสิทธิ์คนพิการจากทาง พมจ.พิจิตร ให้ได้ทราบกัน และในอนาคตอาจมีการทำเป็นเอกสารแจกแบบฉบับชาวบ้านให้ดูง่ายๆ ในเร็วๆ นี้ครับ

ชาวบ้านมารอเยอะมากครับ 

สำหรับที่นี่มีเพียงทหารในพื้นที่ ที่มาคอยอำนวยความสะดวก

ขอบพระคุณแกนนำทั้ง 2 จังหวัด ขอบคุณ จนท. พมจ.พิจิตร ขอบคุณเจ้าหน้าที่จากหลายหน่วยงานที่อำนวยความสะดวก ทั้ง รพสต. ทหาร ตำรวจ อำเภอ สาธารณสุข หากพื้นที่ไหนสนใจให้ผมได้ไปออกรณรงค์ ยินดีมาก ติดต่อที่ผมโดยตรง ปรีดา 086-314-7866 ครับ

ขอบคุณครับ
ปรีดา ลิ้มนนทกุล
คนทุพพลภาพมืออาชีพ

@preedano

15 กุมภาพันธ์ 2559 @ ไปประชุมคนพิการที่ ต.เขาเจ็ดลูก อ.ทับคล้อ จ.พิจิตร เพื่อให้คนพิการทราบสิทธิ์ ตาม พรบ.ส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิต

สวัสดีครับทุกท่าน หลังจากการบริจาคข้าวสาร น้ำดื่ม อาหารแห้ง กิจกรรม "ด้วยรักและห่วงใยปันน้ำใจสู่พิจิตร" ครั้งที่ 4 แล้ว วันนี้ผมดีใจมากที่ได้มีโอกาสทำหน้าที่พร้อมๆ กัน 3 ฐานะ คือ 1) ฐานะที่เป็นคนพิการและอยากให้คนพิการได้ทราบสิทธิ์ของตนเองตามกฎหมาย 2) ฐานะที่ทำงานในนาม บจก.พีดับบลิวดี เอาท์ซอส เมเนจเมนท์ ที่ขับเคลื่อน และ 3) ในฐานะคัดค้านการทำเหมืองแร่ทองคำ ซึ่งผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมที่มีต่อการดำรงชีวิตประชาชนรอบเหมืองทองคำ อาจทำให้ต้องกลายเป็นคนพิการ ซึ่ง ณ ปัจจุบัน ความรับผิดชอบในเรื่องคนพิการรอบเหมืองทองคำ มีผู้ประกอบการรู้ไม่มาก ในการเข้าถึงสิทธิ์คนพิการ ดังนั้นการที่คนพิการทราบถึงสิทธิ์ตนเอง จะช่วยผ่อนหนักเป็นเบาได้ในการดำรงชีวิตประจำวัน

ก่อนหน้าที่จะถึงวันที่ 15 ก.พ.59 ผมได้ทำหนังสือถึง พัฒนาสังคมและความมั่นคงจังหวัดพิจิตร (พมจ.พิจิตร) ให้ช่วยส่งเจ้าหน้าที่มาให้ความรู้เรื่องสิทธิ์คนพิการต่างๆ ที่มากกว่าเงินเบี้ยยังชีพ 800 บาท  ที่บ้านเลขที่ 9 ม.3 ต.เขาเจ็ดลูก อ.ทับคล้อ จ.พิจิตร เมื่อคนพิการทราบถึงสิทธิ์โดยเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับการประกอบอาชีพ จะได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก

ชาวบ้านกำลังรอพบ จนท.จาก พมจ.พิจิตร

เมื่อทาง คณะ พม.พิจิตร มาถึง จึงได้ทำการแนะนำ ซึ่งในครั้งนี้มี ตัวแทนจาก อบต.เขาเจ็ดลูก ตัวแทนคนพิการจากธนาคารไทยพาณิชย์ (ตัวอย่างการใช้สิทธิ์จ้างเหมาบริการตามมาตรา 35 แห่ง พรบ.ส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ) และเชิญ จนท.ที่ได้รับมอบหมายมาอธิบายสิทธิ์คนพิการตามกฎหมาย ซึ่งได้รับความสนใจจากคนพิการที่มาร่วมรับฟัง

วันนี้ครึกครื้นมาก เพราะในระหว่างที่จะเริ่มให้ความรู้สิทธิ์คนพิการ ก็มีหน่วยงานต่างๆ เข้ามาร่วมสังเกตการณ์ทั้งหมด 5 หน่วยงาน ดังนี้

1. จนท.ทหารระดับภาค
2. จนท.ตำรวจท้องที่ สภ.ทับคล้อ
3. จนท.มหาดไทย (ปลัดอำเภอทับคล้อ)
4. จนท.ตำรวจสันติบาล จ.พิจิตร (ส่วนกลางมีคำสั่งลงมา)
5. จนท.สาธารณสุขจังหวัดพิจิตร

ในความคิดของผมนั้น ความพิการที่น่าสนใจคือ ความพิการที่มีมาแต่กำเนิด และความพิการภายหลัง สำหรับพื้นที่รอบเหมืองทองคำนั้น น่าสนใจทั้ง 2 กลุ่ม คือ ทำไมอยู่ดีๆ คนดีๆ ที่ไม่ได้รับอุบัติเหตุแล้วเป็นคนพิการเหมือนพื้นที่อื่น ทำไมถึงกลายเป็นคนพิการกล้ามเนื้ออ่อนแรง ส่วนเด็กที่เกิดใหม่แล้วกลายเป็นคนพิการเพราะมีเซลล์ที่เปลี่ยนแปลง ก็น่าสนใจ เพราะอาจจะเกิดจากสารพิษก็เป็นได้ แล้วกระทรวงสาธารณสุข ทำอะไรอยู่ ทำไมไม่เข้ามาศึกษาผลกระทบตาม "แนวทางของระบาดวิทยา"

ในช่วงเย็น ทางผมและบริษัท พีดับบลิวดีฯ ก็จะเดินทางไปยังพื้นที่ จ.พิษณุโลก เพื่อให้ความรู้เรื่องสิทธิ์คนพิการต่อไป

ขอบคุณครับ
ปรีดา ลิ้มนนทกุล
คนทุพพลภาพมืออาชีพ

@preedano